Praca tymczasowa

Praca tymczasowa polega na zatrudnieniu przez agencję pracy tymczasowej, która następnie “wypożycza” pracownika do pracy u innego podmiotu (pracodawcy użytkownika). To specyficzna forma zatrudnienia pracowniczego z własnymi ograniczeniami czasowymi.

Definicja

Pracownik tymczasowy jest zatrudniony przez agencję pracy tymczasowej na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej, a następnie kierowany do wykonywania pracy na rzecz i pod kierownictwem innego podmiotu — pracodawcy użytkownika. Formalnym pracodawcą pozostaje agencja, mimo że codzienną pracę nadzoruje pracodawca użytkownik.

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych [WERYFIKACJA PRAWNA: potwierdzić aktualne brzmienie ustawy].

Kluczowe zasady

• pracownik tymczasowy może być zatrudniony przez daną agencję u jednego pracodawcy użytkownika przez ograniczony okres w danym przedziale czasowym (limity łącznego okresu pracy tymczasowej u tego samego pracodawcy) [WERYFIKACJA PRAWNA: potwierdzić aktualne limity czasowe],
• pracodawca użytkownik odpowiada za organizację pracy, BHP i nadzór na miejscu, natomiast agencja jest formalnym pracodawcą odpowiedzialnym za wypłatę wynagrodzenia i zgłoszenie do ubezpieczeń,
• pracownik tymczasowy zatrudniony na umowę o pracę ma prawo do części uprawnień pracowniczych (np. urlop), ale w ograniczonym zakresie w porównaniu do standardowego zatrudnienia u jednego pracodawcy.

Najczęstsze błędy i spory

Częstym problemem jest niejasny podział odpowiedzialności między agencją i pracodawcą użytkownikiem — pracownicy czasem nie wiedzą, do kogo się zwrócić w sprawie wynagrodzenia (agencja) a do kogo w sprawie BHP na miejscu pracy (pracodawca użytkownik).